Gezinsuitbreiding

Voor veel mensen lijkt de Australian Labradoodle, de ideale hond. Weinig haaruitval (want iedere hond heeft dode haren, ook de doodle), een lief karakter, mooi uiterlijk. In veel opzichten is het naar mijn mening ook een ideale hond. Maar. Er is altijd een maar. Het blijft een hond met een eigen karakter. Hij heeft net als alle andere rassen socialisatie en training nodig om deze fijne hond te worden. 

En veel haar, betekent veel troep. Na een bezoek aan het strand zal je nog een tijdje van al het zand kunnen genieten en ook blaadjes en klevenkwasten vinden graag hun weg in deze lekkere vacht. Dus trekt deze hond je aan vanwege het feit dat ze weinig haar verliezen? Denk dan nog eens na over al het extra werk en het onderhoud dat deze vacht nodig heeft. 

Als je dan de beslisisng hebt genomen dat je een pup aan je gezin wilt toevoegen…dan begint het pas. 

Het lijkt zo ontzettend leuk. Op de foto's op het internet en in de puppy boekjes ziet het er allemaal zo schattig en aandoenlijk uit. Veel eigenaren verwachten dan ook een rooskleurige tijd tegemoet te gaan. Helaas, dit zal vaak niet opgaan. Althans, die gedachten zal de eerste weken in vele hoofden opgaan. De eerste dagen zijn overweldigend.  

Wij mensen zijn vaak geneigd te letten op wat er niet goed gaat. En de eerste periode zal er genoeg niet volgens plan verlopen. De pup vindt zijn halsband niet prettig om te dragen en aan de lijn lopen vindt hij al helemaal niets en daarom blijft hij midden op straat zitten waar hij zit. Dat wij om elf uur ’s avonds moe zijn is jammer, hij is klaar wakker.  Hij wil constant overal in bijten en happen waardoor we ons afvragen of het geen kruising met een haai is. We staan voor ons gevoel uren in de regen te wachten voor hij eens geplast heeft, komen dan maar tot de conclusie dat hij dat ongezien gedaan moet hebben om vervolgens thuis te zien dat hij het keurig heeft opgehouden om het daar te doen. Het lekkere eten wat we gekocht hebben wordt niet goed bevonden, maar als wij eten staat hij ons luid blaffend aan te kijken. We hebben zo’n fijn eigen plekje gecreëerd in zijn bench: nestkleedje erin gelegd, speelgoed en iets lekkers, maar helaas wordt ook deze moeite al niet gewaardeerd. Stiekem beginnen we te denken ‘waar ben ik aan begonnen…’ 

Het hoort erbij. Wanneer de pup bij jullie thuis komt zal hij meestal zo'n 8 weken oud zijn. Nog geen twee maanden geleden waren ze dus nog niet eens geboren. Een ruime maand geleden konden ze net zien, lopen en leerden ze zelfstandig te eten. Ze hebben zo’n ongelooflijke ontwikkeling doorgemaakt dat we wel eens lijken te vergeten dat ze nog zo klein zijn. Van een mensen baby verwachten we niet veel. We begrijpen dat hun eerste behoeftes bestaan uit drinken, slapen en knuffelen. We verwachten niet dat ze meteen kunnen lopen, meteen op het potje gaan om te plassen. Waarom verwachten we dan wel zo veel van puppies? Ik ben echt niet iemand die mensen met dieren vergelijkt. Ze mogen dan voor mij net zoveel betekenen, ik begrijp natuurlijk dat er grote verschillen zijn. Maar desalniettemin zou het wel helpen als we een pup slechts een klein beetje vergelijken met een baby. Wij moeten hem helpen met voeden, wij moeten zorgen dat ze hun behoeften op een goede plek leren te doen, we moeten ze laten zien dat ze ons kunnen vertrouwen. Daar zal het de eerste periode om draaien. Verwacht niet dat je pup meteen netjes naast je aan de lijn loopt, verwacht niet dat hij nooit een ongelukje in huis zal maken en verwacht niet dat hij meteen begrijpt dat jij wilt dat hij zich prettig in de bench voelt. Stel je verwachtingen realistisch bij en je zal zien hoe snel je pup kan leren. Zie de leuke dingen in: hun onbevangen gedrag, hoe blij ze kunnen zijn met een blaadje dat ze op straat vinden, hoe blij ze zijn dat je weer thuis komt. Probeer op de kleine dingen te letten die het hebben van een pup zo leuk maken.

Wees trots op alle kleine mijlpalen die jullie samen bereiken. Wees tegelijkertijd ook niet teleurgesteld als iets wat hij op dag twee goed deed, op dag drie even niet zo gaat. 

Naast te hoge verwachtingen, lijken veel gezinnen zich, ondanks een vaak goede voorbereiding, niet te beseffen hoe groot de impact op hun leven kan zijn. Je moet in een groot aantal  beslissingen het belang van de pup en later volwassen hond meenemen. Je kan niet zomaar op het vliegtuig stappen en op vakantie gaan. Misschien mag je de hond bij een aantal familieleden of vrienden wel niet meenemen en wordt je beperkt in de frequentie of tijd dat je ergens op bezoek kan gaan. Een groot aantal restaurants staan honden niet toe...en zo kan ik nog wel even doorgaan. Sommige van deze dingen zal je lezen en denken dat maakt me niets uit. Gelukkig maar. Maar iedereen, hoe gek je ook bent op je hond, zal dingen tegenkomen die lastiger worden doordat je deze stap genomen hebt. En dan hebben we het nog niet eens over de financiën gehad, want een hond kost door de jaren heen een hoop geld. Denk aan jaarlijks terugkerende kosten van entingen en ontworming, kosten voor de trimmer, een goed voer en snacks, fijne slaapplaatsjes en onverwachte dierenartskosten/dierenverzekering. Een hond is duur, reken daar maar op. 


Naast heel veel vrije tijd en geduld is de kans aanzienlijk groot dat je je huis iets zal moeten aanpassen. Een gladde vloer is funest voor een opgroeiende pup. Daarop heeft hij niet voldoende grip om te kunnen zitten en vanuit een zit of lig positie weer overeind te komen. Het beste is daarom om de vloer in de ruimtes waar de pup veel zal verblijven, deze te bedekken met vloerbeddeking, kleden of anti slip. Dit hoeft niet voor altijd, maar is zeker belangrijk in de eerste maanden waarin de pup het meeste groeit. Veel problemen in de spieren en botten kunnen zo voorkomen worden. 

Een Autralian Labradoodle is een intelligente hond. Daarom is het zeker verstandig om te beginnen met een puppy cursus. Deze cursussen heb je in tientallen uitvoeringen. Van vrij saai (lang wachten op een kaal grasveld en weinig individuele aandacht) naar ontzettend leuk en uitdagend (cursussen die veel gebruik maken van verschillende attributen en waarbij je niet ellelang hoeft te wachten op wat de andere pups in de groep doen). Des te leuker de cursus, des te meer je zal leren omdat je er met meer plezier naar toe gaat. Als jij het leuk vindt straal je dat uit op je pup en zullen de interacties tussen jullie veel positiever zijn. Wacht daarom niet tot het laatste moment en ga op tijd op zoek naar een cursus. Bekijk verschillende websites, informeer bij andere pup eigenaren of ga eens langs bij de hondenschool.

Marley, een zoon van Gaby's laatste nestje gaat bijvoorbeeld naar een hele leuke hondenschool. Kijk hier eens naar de foto’s.

© SmilingFace Doodles 2016